دستورالعمل طراحی و اجرای سیستم اعلام حریق بر مبنای استاندارد NFPA-72

 

1) مساحت هر زون، میبایست حد اکثر 2000m2 باشد.

2) حد اکثر طول یک زون 3000m میباشد.

3) حداکثر تعداد تجهیزات در هر زون (شامل دتکتور، شستی، آژیر و...)  24 عدد است و بهتر است حد اکثر 20 عدد نصب گردد.

4) هر طبقه مسکونی بعنوان یک زون تعریف می شود.

5) پیشنهاد می گردد کلیه شستی اعلام حریق در راهرو طبقات ، یک زون مستقل باشد.

6) در جاهائی که دارای ولتاژ القایی است (اتاق ترانس،سوئیچ و…..) باید از سیمهای روکش دار استفاده شود.

7) سیم الزاما بایستی یک تکه بوده در لوله جداگانه و مستقل استفرار یابد.

8) قسمت فوقانی سقف و کف کاذب که بیش از 80cm ارتفاع دارد، نصب دتکتور الزامی است.

9) چنانچه پارتیشن منصوبه تا سقف کمتر از 30cm باشد، نصب دتکتور الزامی است.

10) در صورتیکه ارتفاع گچبری سقف بیش از 50cm باشد، نصب دتکتور برای هر فضا الزامی است.

11) کلیه انبارها به دتکتور مجهز باشند:

   الف: اگر انبار در واحد مسکونی باشد، ، نصب دتکتور حرارتی انجام شود.

   ب: جهت انبارهای موجود در پیلوت، پارکینگ ، در صورتیکه بصورت ردیفی باشند در فاصله 0.5m از انبارها و در فاصله حداکثر 8m از یکدیگرنصب میشوند. در صورتیکه انبارها بصورت یک مجموعه جداگانه باشد یکعدد دتکتور در مسیر و راهروی منتهی به آنها نصب گردد.

12) در کنار تابلوهای برق ( تابلو کنتور) نصب یکعدد دتکتور دودی توصیه میگردد.

13) در هر موتورخانه و چاه آسانسور از دتکتورهای دودی در یک زون مستقل استفاده شود. در این خصوص دتکتور ردیاب مکنده دودی Smoke Aspretion System پیشنهاد میگردد.

14) در سالن ها و سوله های صنعتی و ساختمانهایی که مجهز به رایزر برق هستند باید از دتکتور مکنده دودی و یا ردیاب حرارتی کابل(Linear Heat Detector)  استفاده شود.  

15) بیشترین سطح پوشش برای دتکتورهای دودی 100m2 و دتکتورهای حرارتی 60m2 باشد.

16)حداکثر ارتفاع نصب دتکتورهای دودی 12m و این مقدار برای دتکتورهای حرارتی 8m در نظر گرفته شود.

17) جا نمایی دتکتورها:

الف): دتکتورهای دودی

  • دایره ای به شعاع 6.5m
  • فاصله دتکتور دودی 10.6m تا 15m با توجه به مکان و جانمایی نصب.

 ب): دتکتورهای حرارتی

  • دایره ای به شعاع 5.3m در محلهایی با ریسک خطر بالا مانند آشپزخانه.
  • دایره ای به شعاع 6.5m در محلهایی با ریسک پایین مانند پارکینگ .
  • فاصله دو دتکتور حرارتی 7.5m تا 10.6m با توجه به مکان و جانمایی نصب.

18) استفاده از دتکتورهای ترکیبی (دودی حرارتی) در هتلها و ساختمانهای مسکونی کارآمد است ولی برای اماکن صنعتی باید از دتکتورهای مجزا استفاده شود.

19) محل نصب و استقرار دتکتور دودی در مجاورت یا نزدیک کوران (جریان هوا) نباشد ( در پارکینک، دور از پنجره، درب و محلی که با فضای باز در ارتباط است).

20) کمترین فاصله دتکتور تا دیوار و یا پارتیشن 50cm و حداکثر 7m برای دودی و 5.5m برای حرارتی است.

21) بهترین محل برای نصب تابلوی کنترل مرکزی سیستم اعلام حریق در اطاقک نگهبانی، سرایداری و اطاق اطلاعات و یا در نزدیکی درب ورودی اصلی ساختمان است، به گونه ای که مورد رویت ساکنین و بخصوص نیروهای امدادی و آتش نشانی باشد.

22)در فضای سوله، حداکثر فاصله ای که شخص باید طی کند تا به شستی اعلام حریق برسد نباید بیشتر از  20m باشد.

23) در سقف های شیبدار باید دتکتورها در ارتفاع 0.5m پائینتر از بالاترین نقطه سقف نصب شوند.

24)شستی اعلام حریق:

  • شستی اعلام حریق در حالت معمولی در ارتفاع نصب 1.2m تا 1.4m و تابلو کنترل مرکزی در ارتفاع 1.7m  از کف نصب شوند.
  • فاصله بین شستی ها در راهروهای عریض و کم تردد حداکثر بین 30m تا 45m باشد.
  • فاصله بین شستی ها در راهروهای کم عرض و پرتردد و راه پله بین ر تردد و باریک و پله بین 15m تا 25m باشد.
  • در مجاورت هر درب یا راه پله خروجی ( در زمان بروز حریق و هنگام تخلیه ساختمان ) یکعدد شستی نصب گردد.
  • استفاده از شستی اعلام حریق در محلهای خروج اضطراری، وابتداری راه پله الزامی است.

    سیستم آدرس پذیر:

25) استفاده از سیستم آدرس پذیر، جهت مجتمع های مسکونی و سوله های صنعتی بزرگ الزامی است.

26) حداکثر طول لوپ 3000m و دارای حداکثر 128 تجهیزات یا المان باشد.

27) در سیستم آدرس پذیر، مسیر رفت و برگشت سیم کشی لوپ (حلقه) از درون یک لوله، ممنوع است.

28) حداکثر تعداد حلقه یا لوپ، 4 عدد می باشد.

29) در هر ناحيه (zone) نهایتا تعداد 24 عدد انواع سنسور در نظر گرفته شود.

30) كابل ارتباطي سنسورها از نوع (JY-ST-Y 0.8 mm2) در نظر گرفته شود. همپنین می توان از کابل یا سیم رشته ای با سطح مقطع 1.5mm2 یا 2mm2 برای آژیرها و شستی ها استفاده کرد.

31) در اماکن مسکونی/ تجاری به ارتباط خاص بین سیستمهای کنترل اعلام حریق نیازی نیست. فقط تعدادی آژیر در فضای باز و بیرون درنظر گرفته شود.

32) باید برای واحدهاي تجاري هركدام داراي يك سيستم اعلام حريق مجزا و مستقل نصب نمود و در مراکز خرید و پاساژها از يك سيستم اعلام حريق مركزي استفاده کرد.

33) در انتهاي مسير خط آژيرها، از مقاومت انتهای خطر استفاده شود.

34) در صورتیکه سیم کشی سیستم اعلام حریق، روکار باشد حتما از لوله فلزی استفاده شده، به هیچ وجه از داکتهای پلاستیکی استفاده نگردد.

35) در نقشه و پلان کشیده شده از سيستم اعلام حريق، در مورد كابل كشي و مركز اعلام حريق توضیحات کافی بانضمام توضیح در مورد هر زون درج گردد.

36) جهت پله خروج اضطراری ( پله فرار) یک زون مستق در نظر گرفته شود و شاسی اعلام حریق آن در هر طبق وحتما در در مسیر پله فرار تعبیه گردد.

37) با توجه باینکه در پاگردی راه پله شستی نصب گردیده، بنابر این شستی جنب درب ورودی واحد ساختمانی نصب نمی گردد.

38) نصب دتکتور دودی برای کلیه اطاقهای خواب الزامی است ولی فضای راهروها نیازی به نصب دتکتور ندارد.

39) با توجه به میزان بالای توان صوتی آژیرهای اعلام حریق، می بایست علاوه بر طبقه منفی (زیر زمین) و همکف در هر دو  طبقه یک عدد آژیر با توان خروجی 75db نصب شود. پیشنهاد میگردد در هر واحد یک بیز با توان خروجی 30db نصب شود. باین ترتیب هر ساختمان مسکونی الزاما باید دارای حد اقل دو عدد آژیر اعلام حریق باشد.

40) در نقشه و پلانی که از سیستم اعلام حریق مرکزی (F.A.C) ترسیم گردیده، تعداد زون ها، همچنین محل استقرار هر زون مشخص باشد، برای نمونه { سیستم اعلام حریق مرکزی داری 8Zone و در ازاء هر طبقه، همکف، راهرو، آسانسور و پله خروج اضطراری ( پله فرار) دارای یک زون باشد}.